တုိ႔ေျပာမထားတဲ့ စည္းကမ္းကို မင္းတုိ႔လုိက္နာၾက

(တစ္)

မိုးနဲ႔အၿပိဳင္ ျမန္မာႏုိင္ငံရဲ႕ စာသင္ခန္းေတြထဲမွာျဖင့္ ေက်ာင္း သူ၊ ေက်ာင္းသားကေလး ေတြရဲ႕  စာဖတ္သံေတြက ၿမိဳင္ဆုိင္လို႔ေန ပါၿပီ။ ေက်ာင္းတြင္းပညာေရးသာ မက ေက်ာင္းျပင္ပ ပညာေရးကို ပါ အားထားေနရတဲ့ ျမန္မာ့ပညာ ေရးေလာကဟာ အခုအထိ စမ္း တ၀ါး၀ါးနဲ႔ ေလွ်ာက္လွမ္းလို႔ေန ဆဲပါပဲ။ အစုိးရက တရား၀င္ဖြင့္ လွစ္ထားတဲ့ ေက်ာင္းတြင္းပညာ ေရးကို တစ္ဘ၀လုံးပုံၿပီး မယုံရဲသူ မိဘေတြက ကိုယ့္သား၊ ကိုယ့္ သမီးပညာရည္ ျမင့္မားဖုိ႔ရာအ တြက္ နည္းအမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႔ ထပ္ဆင့္ ျဖည့္စြက္ၾကတဲ့ ေနရာမွာ သူ႔အ တန္းပိုင္ ဆရာ၊ ဆရာမဆီမွာ က်ဴရွင္ျပန္တက္ခိုင္းတာ၊ ျပင္ပ နာမည္ႀကီး က်ဴရွင္ဆရာေတြဆီ မွာ အပ္ထားတာ၊ ဆရာ၊ ဆရာမ ၿငိဳျငင္မွာကို ေၾကာက္တာေၾကာင့္ အတန္းပိုင္ေရာ၊ အတန္းမပုိင္ ေရာ ႏွစ္ခုစလုံးမွာခြၿပီး ပညာႏုိ႔ရည္ ႀကီးကို ပါးစပ္နဲ႔ မဆံ့ေအာင္ ၿပိဳင္ တူေသာက္စို႔ခိုင္းထားတာဆုိၿပီး အမ်ဳိးမ်ဳိး အေထြေထြပါပဲ။

အဲသည့္လို ေနာက္ခံအေန အထားနဲ႔ ၀င့္ႂကြားစြင့္ကားေနတဲ့ ျမန္မာ့ပညာေရး ဇာတ္ခုံႀကီးေပၚ မွာ တစ္ႏွစ္ဆန္းၿပီလို႔ဆိုတာနဲ႔ ရြက္က်ပင္ေပါက္ေတြ အုံနဲ႔က်င္း နဲ႔ ေပါက္သလို ေဖြးေဖြးလႈပ္ ေအာင္ ထြက္ေပၚလာၾကတာေတြ ကေတာ့ အထူးထုတ္စာအုပ္ ေပါင္းစုံပါပဲ။ သင္႐ုိးကုန္အထူး ထုတ္၊ ေမးခြန္းေဟာင္းအေျဖစုံ အထူးထုတ္၊ ေမးခြန္းငါးစုံ အထူး ထုတ္ စုံေနတာပါပဲ။ အဓိကေျပာ လုိတာက ဆယ္တန္းပါ။

အဲသည့္ အထူးထုတ္တုိင္း မွာ ‘‘အမွတ္ေပးစည္းမ်ဥ္းႏွင့္အ ညီ ျပဳစုထားသည္’’ဆိုတဲ့ အၫႊန္း စာသားကေတာ့ မျဖစ္မေန ဆုိ သလို ပါေနက်ေပပဲေပါ့။ သည့္ အျပင္ တခ်ဳိ႕တခ်ဳိ႕ေသာ စာသင္ ၀ိုင္းေတြမွာက ‘‘အမွတ္ေပးစည္း မ်ဥ္းႏွင့္အညီ သင္သည္’’ဆုိၿပီး ကိုယ့္စာသင္၀ိုင္းရဲ႕ ဂုဏ္ျဒပ္ကို လွစ္ျပထားတာမ်ဳိးေတြကိုလည္း ေတြ႕ရတတ္ပါတယ္။ အမွတ္ေပး စည္းမ်ဥ္းက ငါေရးတာ၊ ငါသင္တဲ့ အတုိင္းေျဖမွ အမွတ္ရမွာမို႔ ငါ့ဆီ မွာ က်ဴရွင္တက္ေပေလာ့လုိ႔ဆို တာမ်ဳိးေတြကလည္း ဟိုနားတုိး တုိး သည္နားတုိးတုိးရယ္ေပါ့။

စာေရးသူ အခုေျပာခ်င္တဲ့ ကိစၥက အဲသည့္အမွတ္ေပးစည္း မ်ဥ္းဆုိတဲ့ ကိစၥပါ။

(ႏွစ္)

အမွတ္ေပး စည္းမ်ဥး္ကို ဘယ္အခ်ိန္မွာ ထိေတြ႕ၾကရပါ သလဲ။ ဆယ္တန္းစာေမးပဲြ အေျဖ လႊာေတြ လာစစ္ေဆးတဲ့အခ်ိန္ မွာ ထိေတြ႕ၾကရပါတယ္။ ဘယ္ လိုလူေတြက အမွတ္ေပးစည္း မ်ဥ္းနဲ႔ ထိေတြ႕ခြင့္ရၾကပါသလဲ။ စာစစ္မွဴးခ်ဳပ္၊ စာစစ္မွဴး၊ စာစစ္ သူမ်ား ထိေတြ႕ခြင့္ရၾကပါတယ္။ ၿပီးရင္ေတာ့ အဲသည့္ အမွတ္ေပး စည္းမ်ဥ္းဆုိတာႀကီးကို ျပန္သိမ္း ထားလုိက္ေလေတာ့ေပါ့။ သို႔ ေသာ္ အဲသည့္ အမွတ္ေပးစည္း မ်ဥ္းဆုိတာက စိတ္နဲ႔ပဲ မွတ္မွတ္၊ လက္ေရးနဲ႔ပဲ ကူးကူး၊ မိတၱဴပဲ ဆဲြ ဆဲြ၊ ဓာတ္ပုံပဲ ႐ုိက္႐ုိက္ ရႏုိင္ေန တဲ့ အရာ၀တၳဳျဖစ္ေနေလေတာ့ ကာ အဲဒါကို လွ်ဳိ႕၀ွက္သလို လုပ္ ထားၿပီး အဲသည့္ လွ်ဳိ႕၀ွက္တဲ့အ ရာကို ထိေတြ႕သိရွိခြင့္ရသူေတြက လုပ္စားကိုင္စားႏုိင္ခြင့္ရွိသလုိမ်ဳိး ႀကီး ျဖစ္ေနတာဟာ တကယ့္ကို ေတာ္တည့္မွန္ကန္တဲ့ စီမံခန္႔ခဲြမႈ မွ ဟုတ္ရဲ႕လားဆုိတာ စဥ္းစားဖို႔ ေကာင္းလာပါတယ္။

အရပ္ေဒသအကြာအေ၀း ေၾကာင့္၊ စာစစ္ဖုိ႔အခြင့္မႀကံဳတဲ့ အေနအထားေၾကာင့္ အမွတ္ေပး စည္းမ်ဥ္းမွာ ဘယ္လိုရွိတယ္ဆို တာကို မသိဘဲ ေက်ာင္းတြင္း၊ ေက်ာင္းျပင္ စာသင္ေနၾကရရွာတဲ့ ဆရာ၊ ဆရာမေတြခမ်ာ စမ္းတ ၀ါး၀ါးနဲ႔ လမ္းသြားေနရတာမို႔ တပည့္ကေလးေတြ ရသင့္တဲ့ အမွတ္ကို မရဘဲဆုံး႐ႈံးသြားခဲ့ရ တာေတြဟာ ကိုယ္ခ်င္းစာနာဖို႔ ေကာင္းလွပါတယ္။ ဟိုး ...ေဒသ အစြန္အဖ်ားက တပည့္ကေလး ေတြ။ ကိုယ္ပုိင္ေက်ာင္းက တပည့္ကေလးေတြ။ စာမစစ္ဖူး သူ ဆရာ၊ ဆရာမတုိ႔ရဲ႕ တပည့္ ကေလးေတြ။

(သုံး)

ၿပိဳင္ပဲြတစ္ခုဟာ သူက်င္းပ မယ့္ ၿပိဳင္ပဲြရဲ႕စည္းမ်ဥ္း၊ စည္းကမ္း၊ဥပေဒေတြကို လွည္းေန ေလွ ေအာင္း ျမင္းေဇာင္းမက်န္ ရွင္း ရွင္းလင္းလင္း တိတိက်က် ထုတ္ ျပန္ေပးထားသင့္တယ္လို႔ စာေရး သူေတာ့ ယူဆပါတယ္။

ဆိုၾကပါစို႔။ ေဘာလုံးကန္တဲ့ အခါ ဘယ္လိုေနရာမွာ သြားရပ္ ေနတာကို လူကြၽံတယ္လုိ႔ ေခၚ တယ္။ ေဘာလုံးက ဘယ္သူနဲ႔ထိ ၿပီး ဘယ္ေနရာကို ေရာက္သြား ရင္ ေထာင့္ကန္ေဘာ၊ ေဘးထြက္ ေဘာဆုိၿပီး ေခၚတယ္။ ဘယ္လို အေနအထားမ်ဳိးနဲ႔ လက္ကိုေဘာ လုံးထိေတာ့မွ လက္ထိေဘာေခၚ တယ္။ ဘယ္လိုလုပ္တာမ်ဳိးက ေျပးလမ္းပိတ္တာ၊ ဘယ္လိုလုပ္ ရပ္မ်ဳိးက အဖ်က္ၾကမ္းတာဆိုၿပီး ထုတ္ျပန္ေပးထားေတာ့မွ ေဘာ လုံးကစားတဲ့သူက ဘယ္ဟာကို ေရွာင္၊ ဘယ္ဟာကိုေဆာင္ဆုိၿပီး စည္းကမ္းနဲ႔အညီ ကစားႏုိင္ေတာ့ မွာေပါ့။ က်ဴးလြန္မိရင္ ထုိက္သင့္ တဲ့ ျပစ္ဒဏ္သူ႔ဘာသာသူ ခံေပါ့။ ေဘာလုံးပဲြရဲ႕ စည္းကမ္းေတြကို ထုတ္ျပန္မထားဘဲ တကယ္လို႔ ထုတ္ျပန္ခဲ့သည့္တုိင္ ကစားမယ့္ သူေတြကို လုံး၀အသိမေပးဘဲ ၾကည့္ၿပီးေတာ့သာ ေကာင္းမယ္ ထင္သလိုသာ ကန္ၾကေပေတာ့ ကြာလို႔ လုပ္လို႔ ရေကာင္းပါရဲ႕ လား။

  စာေရးသူရဲ႕ ဆႏၵအရက ေတာ့ အမွတ္ေပးစည္းမ်ဥ္းဆုိ တာ ေျဗာင္ထုတ္ျပန္ထားရမယ့္ အရာပါ။

ေဟာသည့္ ႐ူပေဗဒပုစၧာမွာ ယူနစ္မွားရင္ ဘယ္ႏွမွတ္ေလွ်ာ့ မယ္။ ေဟာသည့္ဇီ၀ေဗဒအေျဖ မွာ ပုံမပါရင္ ဘယ္ႏွမွတ္ေလွ်ာ့ မယ္။ ေဟာသည့္ ဓာတုေဗဒေမး ခြန္းမွာ ပုံစာမွားရင္ ဘယ္ႏွမွတ္ ပဲ ရမယ္။ ေဟာသည့္ သဒၵါေမးခြန္း မွာ ေဟာသည့္အခ်က္ေတြ အ ကုန္ပါမွ အမွတ္ျပည့္ရမယ္။ အဂၤလိပ္စာ Essay ေရးတဲ့အခါ ေဟာသည့္သေဘာထားမ်ဳိးေတြ ကို အေျခခံၿပီးေရးမွ အမွတ္ေပး မယ္။ စာစီစာကုံးေရးတဲ့အခါ စကားေျပာသလို မေရးနဲ႔။ စသည္ စသည္ စသည္။

မေကာင္းဘူးလားဗ်ာ။ ျမစ္ ႀကီးနားကေန ေကာ့ေသာင္းအထိ အကုန္သိေအာင္ ထုတ္ျပန္ေပး ထား။ ဆရာ၊ ဆရာမေတြ အဲသည့္ စည္းမ်ဥ္းနဲ႔ ညီေအာင္ သင္ၾက၊ ေက်ာင္းသူ၊ ေက်ာင္း သားေတြ အဲသည့္စည္းမ်ဥ္းေတြ အတုိင္း ေလ့လာ၊ က်က္မွတ္၊ ေလ့က်င့္။ အဲသည့္အတုိင္းညီရင္ အမွတ္ေပးမယ္။ မညီရင္ မေပး ဘူး။ အဲဒါမွ မွ်တေပေတာ့မွာေပါ့။ အဲဒါမွ တရားသျဖင့္ ျဖစ္ေတာ့မွာ ေပါ့။

  ေက်ာက သားကေလးေတြ၊ ရင္က သားကေလးေတြ။ တစ္ ျပည္လုံးက အျဖဴ၊ အစိမ္းကေလး ေတြ။သိသူေတြသာ ေဖာ္စားၿပီး မသိသူေတြခမ်ာ ေက်ာ္ေက်ာ္လႊားလႊားႀကီး ျဖစ္ကုန္ၾကရမယ့္ အေန အထားႀကီးကို မဖန္တီးထားၾကပါ ေတာ့နဲ႔လား။  ။

ေမာင္သာခ်ိဳ