ကေလးမ်ားဟာ
တုိင္းျပည္ရဲ႕ အနာဂတ္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ပဲျဖစ္တယ္။ ကေလးေတြဟာ အနာဂတ္ရဲ႕
ပဲ့ကိုင္ရွင္ပဲျဖစ္တယ္။ ကေလးမ်ား မိမိကုိယ္မိမိ ယံုၾကည္မႈ ရွိလာေစရန္၊
ထက္ျမက္သြက္လက္ေစရန္ ျပဳစုပ်ဳိးေထာင္မႈ နည္းမ်ားကို မိဘေတြက သိရွိဖုိ႔ လိုတယ္။
ကေလးမ်ားကို နားလည္ဖုိ႔ ႀကိဳးစားရမယ္။ နားလည္ဖုိ႔ဆုိရင္ နား ေထာင္ဖုိ႔လည္း
လိုအပ္တယ္။ ကေလးေျပာတာနားေထာင္မွ မိဘက ကေလးရဲ႕ လိုအပ္ခ်က္ကို
ျဖည့္ဆည္းေပးႏုိင္မယ္။
ကေလးနဲ႔မိဘ
ေႏြးေထြးစြာေနတဲ့ အခ်ိန္ေတြမွာ ယံုၾကည္မႈရွိေအာင္၊ ထက္ျမက္ေအာင္၊ သြက္လက္ေအာင္
ဘယ္လိုျပဳစု ပ်ဳိးေထာင္ရမလဲဆိုတာကို သိရွိႏုိင္ဖုိ႔လိုတယ္။ ကေလးနဲ႔ေနရတဲ့
အခ်ိန္မွာ ကေလးေပၚမွာသာ အာ႐ံုထားရမယ္။ မအားတဲ့ၾကားထဲကပဲ ကေလးအတြက္ အခ်ိန္ေပးရမယ္။
ကေလးနဲ႔ေနရတဲ့အခ်ိန္ကို ဘာနဲ႔မွမလဲဖို႔ လိုတယ္။
ကေလးေတြကို
အားေပးရမယ္။ ဖိအားမေပးရဘူး။ မွန္ကန္တဲ့ အျပဳအမူနဲ႔ လုပ္ရပ္အေပၚမွာ
အသိအမွတ္ျပဳရမယ္။ အသိအမွတ္ျပဳ ခံရတဲ့ကေလးဟာ မိမိကုိယ္ကိုယ္ ယံုၾကည္မႈ
အားေကာင္းလာေစမွာ ျဖစ္တယ္။ ကေလးနဲ႔ စကားေျပာရမယ္။ ကေလးနဲ႔ ကစားရမယ္။ ကေလးနဲ႔
စာဖတ္ရမယ္။ ကေလးကို ပံုေျပာျပရမယ္။ ကေလးနဲ႔အတူတူ စားရမယ္။ ကေလးျပဳစုရာမွာ
မိခင္နဲ႔ဖခင္ ေရွ႕ေနာက္ညီဖို႔လိုတယ္။ ကေလးကို ျပဳစုပ်ဳိးေထာင္ေရး စီမံကိန္းကို
မိဘႏွစ္ပါးက တုိင္ပင္ၿပီး ေဆာင္ရြက္ ဖို႔လိုတယ္။ ဘယ္ကေလးကိုမဆို ေက်ာသားရင္သား
မခြဲျခားဘဲ သာတူညီမွ်ခ်စ္ဖုိ႔လိုတယ္။ အႀကီးဆံုးျဖစ္လို႔၊ အလတ္ျဖစ္လို႔
အငယ္ဆံုးျဖစ္လို႔၊ တစ္ဦးတည္းေသာသား သို႔မဟုတ္ သမီးျဖစ္လို႔ ခ်စ္တာမ်ဳိးေရွာင္ရမယ္။
ကေလးကို သူ႔လြတ္လပ္ခြင့္အတုိင္း စိတ္လြတ္ ကိုယ္လြတ္ထား ရင္ ေကာင္းက်ဳိးအေနနဲ႔
အကင္းပါးတဲ့ကေလး၊ ဖ်တ္လတ္တဲ့ ကေလး၊ ဥာဏ္ထက္ျမက္တဲ့ ကေလးျဖစ္လာႏုိင္သလို၊
ဆိုးက်ဳိးအေနနဲ႔ ကေလးဟာ ေထာ္ေလာ္ကန္႔လန္႔ လုပ္လာမယ္။ ေထာင့္မက်ဳိးတဲ့ကေလး ျဖစ္
လာမယ္။
ကာကြယ္နည္းမ်ားအေနနဲ႔
ဘာသာတရား အဆံုးအမကို ခံယူေစရမယ္၊ ဘုရားတရား အဆံုးအမေတြကို ရွင္းျပရမယ္။
လူ႔က်င့္ဝတ္ဆုိင္ရာေတြကို ရွင္းျပရမယ္။ မိဘကိုယ္တိုင္ စံျပေနထုိင္ျပရမယ္။
ဒါမွကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ထိန္းေက်ာင္းႏုိင္တဲ့ ယံုၾကည္မႈျပည့္တဲ့ ဖ်တ္လတ္
တက္ၾကြဥာဏ္ရည္ ထက္ျမက္တဲ့ အနာဂတ္ ကေလးမ်ား ျဖစ္လာေစႏိုင္ပါလိမ့္မယ္။ ကေလးမ်ားအတြက္
လႈံ႕ေဆာ္မႈေကာင္းတဲ့ ပတ္ဝန္းက်င္ ျဖစ္ေစရမယ္။ ကေလးမ်ားရဲ႕ တုိင္ပင္ေျပာျပတာကို
နားေထာင္ေပး ရမယ္။ ကေလးအတြက္ အခ်ိန္ေပးရမယ္။ သီးျခား အစီအစဥ္နဲ႔ ကေလးငယ္ရဲ႕
ပညာေရး၊ က်န္းမာေရး၊ အားကစား၊ အပန္းေျဖမႈ၊ အိပ္ခ်ိန္၊ စားခ်ိန္၊ စာက်က္ခ်ိန္ကအစ
ဦးေဆာင္သြားရမယ္။ ကေလးငယ္အေပၚ ခ်မွတ္ထားတဲ့ စည္းကမ္း မလိုက္နာလို႔
ျပင္းျပင္းထန္ထန္ အျပစ္ေပးတာမ်ဳိး ဆင္ျခင္ရမယ္။ ကေလးငယ္နဲ႔ ဆက္သြယ္ မႈ
ေခ်ာေမြ႕ရမယ္။ မိဘႏွစ္ပါးရန္ျဖစ္ရင္ေတာင္ ကေလးေရွ႕မွာ မျဖစ္ဖုိ႔လိုတယ္။ ကေလးငယ္ဟာ
အတုျမင္အတတ္သင္ ျဖစ္တဲ့အတြက္ ေစာ္ေစာ္ကားကား နင့္နင့္သီးသီး စကားေတြကို
မခံစားႏုိင္ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ကေလးမရွိတဲ့အခ်ိန္မွ ရန္ျဖစ္သင့္တယ္။ ဒါမွမဟုတ္
ကေလးမၾကားတဲ့ ေနရာသြားၿပီးမွ ခြန္းႀကီးခြန္း ငယ္ ေျပာသင့္တယ္။ ကေလးငယ္အေပၚ
ခ်စ္တဲ့အခ်စ္ဟာ ေရရွည္အခ်စ္ျဖစ္ၿပီး ေႏြးေထြးတဲ့ ျပဳစုေစာင့္ေရွာက္မႈ ေပးရမယ္။
သိမ္ေမြ႕တဲ့ ကေလးငယ္တုိင္း ညီတူညီမွ် ခ်စ္ၾကရမယ္။
ကေလးငယ္အေပၚ
အမ်ားႀကီး ေမွ်ာ္လင့္တာမ်ဳိး မျဖစ္သင့္ဘူး။ ဆရာဝန္ျဖစ္ ေစခ်င္တာနဲ႔
စာက်က္မွတ္ႀကိဳးစားေစတာ ေကာင္းေပမဲ့ကေလးက မလိုက္ႏုိင္ ရင္ ေလာဘႀကီးတဲ့ မိဘကို
ကေလးက အေကာင္းမျမင္ေတာ့ဘဲ အမုန္းပြားစရာေတြ ျဖစ္လာႏုိင္တယ္။ ''ကိုယ္ေရာ ဆရာဝန္
ျဖစ္ခဲ့ရဲ႕လား'' ဒါမွမဟုတ္ ျဖစ္ခ်င္တာေတြ အားလံုး ျဖစ္ခဲ့ရဲ႕လား ဆိုတာကို
ေမးခြန္းထုတ္ၿပီး ကိုယ္ခ်င္းစာစိတ္နဲ႔ ကေလးကို ေဖးမ တြဲေခၚၫႊန္ျပသြားဖုိ႔သာ
လုိတယ္။ ကိုယ့္သားဟာ ကိုယ့္သားပါပဲလို႔ တြက္ရမယ္။
No comments:
Post a Comment